Medytacje
CELE FORMACJI
 
Lectio
 
Bracia, którzy kiedyś zapytali go, czy podobałoby mu się, by wykształceni, przyjęci już do zakonu, oddali się studium Pisma św., odpowiedział: mnie niewątpliwie podoba się to, byle jednak za przykładem Chrystusa, o którym czytamy, że raczej modlił się, aniżeli studiował, nie zaniedbywali studium modlitwy i aby raczej modlił się, aniżeli studiował, nie zaniedbywali studium modlitwy i aby nie studiowali tylko po to, żeby wiedzieć, jak mają mówić lecz, aby czynili to, co słyszeli, a gdy to wprowadza w życie, by radzili innym. Chcę, mówił, aby bracia moi byli uczniami ewangelicznymi i tak postępowali w znajomości prawdy, żeby wzrastali również w nieskalanej prostocie, by nie oddzielali prostoty głębi od roztropności wężów, które wybitny Nauczyciel połączył swymi błogosławionymi ustami.
                                                                                                       1B XI, 1a
Meditatio
Bardzo ważnym jest aby w formacji od samego początku mieć świadomość jej celu, czyli po co ona jest i czemu ma służyć. Bardzo jasno ten cel określają nasze Konstytucje Generalne. Mówią one bardzo jasno, że celem formacji, jest to aby wszyscy bracia i kandydaci, za natchnieniem Ducha Świętego, mogli ciągle naśladować Chrystusa, według sposobu życia św. Franciszka i Reguły, w konkretnych warunkach swoich czasów.
W niniejszej medytacji pragniemy jeszcze głębiej wniknąć i określić cel formacji nakreślony przez nasze Konstytucje. Im bardziej będziemy umotywowani wewnętrznie, tym gorliwiej poddamy się formacji duchowej, ludzkiej i franciszkańskiej. W naszych rozważaniach chcemy zająć się zwłaszcza formacją ciągłą, ponieważ to ona jest czymś najbardziej podstawowym da naszego rozwoju.
Możemy powiedzieć, że formacja ciągła zmierza do budowania życia wspólnoty domowej i prowincjalnej w oparciu o ducha i misję własną Zakonu. Jest ona planem według którego wznosi się różne budowle we wspólnocie. Wiadomo, że żadna budowla nie może się udać bez solidnego planu. A jeśli nawet ktoś buduje na siłę bez takiego planu, to konstrukcja tej budowli jest bardzo słaba i może ulec katastrofie.
Formacja ciągła pragnie tworzyć radosne i dynamiczne życie we wspólnocie, gdzie każdy czuje się akceptowany i kochany takim, jakim jest, ze względu na dary otrzymane od Pana i dobro, które wyświadcza współbratu przez swą miłość i wspaniałomyślność. Formacja ma na celu tworzenie we wspólnocie atmosfery akceptacji i miłości. Jeśli formacja spełnia ten warunek, to bardzo szybko, wspólnota staje się prawdziwym domem, w który każdy czuje się dobrze i nie jest zmuszony szukać ciepła gdzie indziej.
Dalej, formacja chce dotrzeć we wspólnocie, do serca każdego poszczególnego brata i pomóc mu odkryć i uzewnętrznić  całe bogactwo łaski Bożej i jego natury ludzkiej. Formacja to nic innego jak narzędzie do realizacji tego charyzmatu jaki Bóg złożył w każdym z nas. Dzięki formacji możemy w sposób zdrowy i nie popadając w niebezpieczeństwo indywidualizmu, realizować najgłębsze  nasze pragnienia, zamiary i marzenia.
Formacja ma na celu pomoc w dojrzewaniu naszej wiary i duchowości. To dojrzewanie prowadzi nas do coraz bardziej autentycznego doświadczenia paschalnego. Obumieranie i rodzenie się na nowo, są stałym schematem w którym rozgrywa się nasze życie duchowe. Bez właściwej formacji, nigdy dojdziemy do właściwego znaczenia cierpienia i nawrócenia. Bez tego urobienia duchowego, cierpienie będzie zawsze czymś niezrozumiałym i przeklętym, a zaczynanie od nowa nigdy nie będzie nam się kojarzyło z nawróceniem, ale z ciągłym powtarzaniem tych samych rzeczy.         
Formacja czyni nas zdolnymi do postawy kontemplacyjnej i wsłuchiwania się w głos Boga, który żąda od każdego ewangelizowania siebie i innych. Czyni nas również zdolnymi do pokonywania trudności oraz do właściwego odpowiadania na wyzwania świata i zmieniające się warunki życia. Być zdolnym do postawy kontemplacyjnej to przede wszystkim budować swoje życie na Bogu, źródle wszelkiego dobra, zachowywać Ewangelię Pana naszego Jezusa Chrystusa.
Formacja ciągła rozwija nasze zdolności duchowe, naukowe i zawodowe, umożliwia naszą odnowę i dojrzewanie. Dzięki niej potrafimy coraz lepiej służyć Zakonowi, Kościołowi i światu. To znaczy jesteśmy w stanie zrozumieć i ogarnąć te wszystkie zmiany jakie się dokonują. Dzięki formacji jesteśmy zdolni do owocnego dialogu ze tak szybko zmieniającym się światem. Zdrowa formacja uchroni nas przed zagubieniem się czy wyobcowaniem. To ona pomoże nam, w świecie dostrzec obecność Boga jak i liczne zadania które stoją przed nami. 
 
Oratio
 
Pragniemy Ci Panie podziękować, za całą troskę jaką ma nasz Zakon i Prowincja o nasz rozwój. Dziękujemy Ci za to, że mamy tyle okazji do tego aby wciąż formować nasze serce, umysł i ducha. Pomóż, nam zawsze z wielką wdzięcznością uznać i przyjąć każdą inicjatywę formacyjną w naszej Prowincji czy Zakonie.
Opactwo cystersów w Jędrzejowie
Trzej Towarzysze
Kuria Generalna
Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Prowincja Św. Jadwigi
Proformatione