Data śmierci: 21.01.1994
Zmarł w: Orzesze. Żył lat: 79, w Zakonie: 61, w kapłaństwie: 54.
Pochowany w: Katowice-Ligota.
- urodzony: 30.06.1914
- nowicjat: 30.07.1932
- profesja czasowa: 31.07.1933
- profesja uroczysta: 1.08.1936
- święcenia diakonatu:
- święcenia prezbiteratu: 23.04.1939
BIOGRAM
o. Idzi Paweł Tic OFM, 1914-1994
O. Idzi Paweł Tic urodził się 30.06.1914 r. w Zabrzu-Rokitnicy. Rodzice: Teodor i Maria zd. Danch. W latach 1927-1929 był alumnem Niższego Seminarium Duchownego Franciszkanów we Wronkach. W latach 1929-1932 uczęszczał do gimnazjum w Rybniku, mieszkając jednocześnie w klasztorze rybnickim.
W 1932 r. wstąpił do nowicjatu, który odbył w Wieluniu. Habit zakonny przyjął 30.07.1932 r. w Wieluniu. Tam też złożył profesję czasową 31.07.1933 r. Studia filozoficzne odbył w Osiecznej (1933-1935), a teologiczne we Wronkach (1935-1939). Profesję wieczystą złożył 1.08.1936 r. na ręce prowincjała o. Michała Porady we Wronkach. Święcenia prezbiteratu przyjął 23.04.1939 r. z rąk biskupa Walentego Dymka w katedrze poznańskiej.
Dnia 12.08.1940 r. został aresztowany przez Gestapo i przewieziony do obozu koncentracyjnego w Buchenwald, a następnie w Dachau. W 1943 r. zachorował na zapalenie płuc, mózgu i środkowego ucha. Leżąc w rewirze obozowym traktowany był jako tzw. królik doświadczalny. Ogłoszono go za zmarłego i odprawiano za niego modlitwy jako za zmarłego. Przetrzymał jednak ten stan i wyzdrowiał. W obozie był trzykrotnie wzywany na przesłuchania polityczne, podczas których proponowano mu zwolnienie z obozu za cenę rezygnacji z funkcji kapłańskich oraz pracy duszpasterskiej, czego stanowczo odmówił.
Po wyzwoleniu obozu pracował krótko jako tłumacz i duszpasterz w parafii Prittelbach koło Dachau. W październiku 1945 r. wrócił do Polski. Od listopada 1945 r. był przełożonym klasztoru w Jarocinie. Kolejno pełnił następujące funkcje: wikariusz parafialny w Rybniku (1947-1948), wikary klasztoru w Wejherowie (1948-1950), wikary klasztoru w Poznaniu (1950-1953). W 1953 r. został definitorem prowincjalnym oraz magistrem nowicjuszy w Jarocinie, a następnie magistrem braci studentów filozofii w Opolu. W latach 1956-1959 był gwardianem w Poznaniu, a w latach 1959-1962 gwardianem w Wejherowie.
Pełnił funkcję wizytatora generalnego Prowincji Niepokalanego Poczęcia NMP (1960), Prowincji Matki Boskiej Anielskiej (1963) i Prowincji św. Jadwigi (1970). W latach 1962-1965 pełnił funkcję prowincjalnego moderatora duszpasterstwa misyjno-rekolekcyjnego i należał do wspólnoty klasztornej w Opolu. W latach 1965-1968 został ponownie gwardianem w Poznaniu, a w latach 1968-1971 pełnił funkcję proboszcza nowoutworzonej parafii przyklasztornej w Poznaniu.
W latach 1972-1979 pracował w Kurii Generalnej w Rzymie. W 1973 r. brał udział w kapitule generalnej w Madrycie jako ekspert do spraw redakcji Konstytucji Generalnych. W 1979 r. na własną prośbę został zwolniony z funkcji pełnionej w Kurii Generalnej i został skierowany do klasztoru w Sankt Pölten w Austrii. W latach 1980-1984 sprawował funkcję gwardiana i proboszcza w Sankt Pölten. Od 1984 r. przebywał w Bensheim (Niemcy), gdzie po przeprowadzonym remoncie klasztoru pokapucyńskiego i po erekcji domu zakonnego naszej prowincji został pierwszym jego gwardianem. Funkcję tę pełnił do 1989 r. Tego samego roku wrócił na stałe do Panewnik.
Jako człowiek schorowany był pod stałą opieką lekarską.
W 1990 r. otrzymał Krzyż Zasługi I Klasy Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec, przyznany przez prezydenta Niemiec Weizsackera za zasługi nad pojednaniem Polaków i Niemców. Krzyż został uroczyście wręczony 11.07.1990 r. w Ambasadzie Republiki Federalnej Niemiec w Warszawie.
Przez ostatnie trzy miesiące leżał ciężko chory u najbliższych krewnych w Orzeszu. Tam zmarł 21.01.1994 r. Pogrzeb odbył się 26.01.1994 r. w Panewnikach. Koncelebrowanej Mszy św. pogrzebowej przewodniczył abp Damian Zimoń, a homilię wygłosił prowincjał o. Damian Szojda. W pogrzebie wzięło udział wielu współbraci z naszej prowincji, z Prowincji św. Franciszka i z Prowincji św. Jadwigi. Był również obecny prowincjał wiedeński o. Anton Bruck. O. Idzi został pochowany na cmentarzu zakonnym w Panewnikach.
Żył 79 lat, w Zakonie 61, w kapłaństwie 54.