o. Jerzy Franciszek Czembor OFM

o. Jerzy Franciszek Czembor OFM

o. Jerzy Franciszek Czembor OFM 375 500 Śląscy Franciszkanie
Data śmierci: 13.01.1971
Zmarł w: Katowice-Panewniki. Żył lat: 62, w Zakonie: 44, w kapłaństwie: 37.
Pochowany w: Katowice-Ligota.
  • urodzony: 3.02.1908
  • nowicjat: 29.07.1926
  • profesja czasowa: 30.07.1927
  • profesja uroczysta: 31.07.1930
  • święcenia prezbiteratu: 7.05.1933


BIOGRAM


o. Jerzy Franciszek Czembor OFM, 1908-1971

O. Jerzy Franciszek Czembor urodził się 3.02.1908 w Brzeźcach z rodziców Macieja i Rozalii zd. Trójca. Do gimnazjum uczęszczał w Katowicach i w Mikołowie.

Wstąpił do naszego Zakonu w 1926. Nowicjat rozpoczął 29.07.1926 w Wieluniu. Profesję czasową złożył 30.07.1927 w Wieluniu na ręce o. Michała Porady. Studia filozoficzno-teologiczne odbył w Osiecznej, Miejskiej Górce i Wronkach. Profesję wieczystą złożył 31.07.1930 w Osiecznej na ręce o. Augustyna Gabora. Święcenia prezbiterami przyjął 7.05.1933 w Poznaniu z rąk biskupa Walentego Dymka.

Po święceniach został skierowany na studia specjalistyczne na uniwersytet w Salzburgu (Austria), gdzie uzyskał doktorat filozofii i teologii. W 1939 wrócił do prowincji i zaczął wykładać filozofię w Osiecznej.

Późną jesienią 1939 został przez władze okupacyjne zatrzymany w klasztorze w Miejskiej Górce i tam razem z innym księżmi więziony. W 1940 wraz z grupą księży został osadzony w obozie koncentracyjnym w Dachau, a następnie w Mauthausen-Gusen. Dzięki staraniom ze strony rodziny jesienią 1940 r.został zwolniony z obozu, ale musiał zamieszkać w domu rodzinnym i miał zakaz wykonywania funkcji kapłańskich.

W październiku 1942 został zaciągnięty do wojska w charakterze sanitariusza. W 1944 dostał się do niewoli angielskiej w Afryce. Po dokonaniu weryfikacji zgłosił się na kapelana w polskim oddziale Królewskiego Lotnictwa – PRAF.

Po pięciu latach służby przeniósł się do Ameryki Północnej i przez cztery lata wykładał etykę w Quincy-College. Następnie udał się do Kanady. W parafii w Ontario prowadził duszpasterstwo dla tamtejszej Polonii.

W 1960 generał zakonu o. Augustyn Sepinski skierował go do Kustodii Ziemi Świętej, gdzie przez 10 lat w trudnych warunkach prowadził duszpasterstwo wśród Polaków przy naszym kościele w Jaffie.

W 1970 wrócił do prowincji. Przebywał w Panewnikach, gdzie 13 stycznia 1971 zmarł nagle. Pogrzeb odbył się 16 stycznia 1991 w Panewnikach. Został pochowany na cmentarzu zakonnym w Panewnikach.

Żył 62 lata, w Zakonie 44, w kapłaństwie 37.


WSPOMNIENIA