Data śmierci: 10.07.1949
Zmarł w: Opole. Żył lat: 68, w Zakonie: 47, w kapłaństwie: 42.
Pochowany w: Katowice-Ligota.
- urodzony: 6.05.1881
- nowicjat: 29.08.1901
- profesja czasowa: 14.09.1902
- profesja uroczysta: 16.09.1905
- święcenia prezbiteratu: 22.06.1907
BIOGRAM
o. Kolumban Jan Sobota OFM, 1881-1949
O. Kolumban Jan Sobota urodził się 6.05.1881 w Gostomii (niem. Simsdorf) jako syn karczmarza Franciszka Sobotty i Marianny Kurpiela. Ze względu na brak źródeł jego życie do czasu wstąpienia do zakonu pozostaje tajemnicą. Prawdopodobnie w rodzinnej miejscowości skończył szkołę elementarną, a do gimnazjum niemieckiego mógł uczęszczać w pobliskim Prudniku. Pewne jest natomiast to, że w 1885 był na studiach w Holandii.
Habit franciszkański oraz imię Kolumban przyjął 29.08.1901, a swój nowicjat odbył w klasztorze w Warendorfie. Gdy z części klasztorów znajdujących się na Śląsku utworzono kustodię, a później prowincję świętej Jadwigi, brat Kolumban został jej członkiem. Pierwsze śluby złożył 14.09.1902 roku, a profesję uroczystą – 16 września trzy lata później.
Po skończeniu seminarium w Karłowicach i przyjęciu święceń kapłańskich 22.06.1907 trafił do Panewnik, gdzie pracował jako spowiednik i misjonarz ludowy, a w 1915 został mianowany gwardianem i magistrem braci w Borku Wielkim.
Po trzech latach władze prowincji powierzyły mu funkcję przełożonego wspólnoty klasztornej na Górze Świętej Anny, gdzie duszpasterzował w językach polskim i niemieckim. W wyniku konfliktów narodowościowych związanych z plebiscytem i trzecim powstaniem śląskim został dwukrotnie aresztowany, raz omyłkowo po zajęciu przez powstańców Góry Świętej Anny, kolejnym razem przez niemieckie oddziały zbrojne z grupy Oberland.
Gdy 20.10.1921 urząd gwardiana annogórskiego klasztoru objął Feliks Koss, ojciec Kolumban został mianowany jego zastępcą, a także misjonarzem ludowym, jednocześnie pełniąc funkcję definitora prowincji.
Dwa miesiące później został wybrany komisarzem panewnickiego komisariatu zależnego, a po odrodzeniu prowincji jej pierwszym przełożonym. Po trzech latach powierzono mu funkcję gwardiana w Panewnikach, a 10.08.1929 przełożonego wspólnoty w Miejskiej Górce oraz lektora teologii.
W latach 1926–1929 należał także do zarządu prowincji, pełniąc funkcję definitora.
W 1931 został przełożonym wspólnoty we Wronkach, gdzie zarazem wykładał teologię, a ponadto był dyrektorem wspólnoty Trzeciego Zakonu oraz misjonarzem ludowym.
Na kapitule prowincjalnej obradującej w 1932 wybrano ojca Kolumbana definitorem i magistrem nowicjuszy laików w Panewnikach, a na kolejnej, w 1935 zlecono mu funkcję przełożonego wspólnoty w Rybniku oraz magistra braci niekapłanów.
Po trzech latach został wybrany kustoszem prowincji i jednocześnie wikariuszem konwentu rybnickiego, gdzie nadal był magistrem braci.
W latach 1933 i 1939 był wizytatorem generalnym w prowincji Niepokalanego Poczęcia NMP.
Czas wojny ojciec Sobota spędził w klasztorze w Rybniku, gdzie posługiwał miejscowym siostrom franciszkankom i boromeuszkom.
Po wojnie przebywał w klasztorze w Opolu, gdzie zmarł 10.07.1949. Pochowany został w Panewnikach.
Żył 68 lat, w Zakonie 47, w kapłaństwie 42.
Źródło: o. Solan Marcin Dąbrowski OFM, Dzieje Prowincji Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny Zakonu Braci Mniejszych w Polsce w latach 1923–1939, s. 33-34.