Pamiątkowa i wielokrotnie powielana fotografia konwentu panewnickiego z okresu jego budowy skłania niejednego do poznania uwiecznionych na niej osób. Okazuje się, że tylko jeden z braci w późniejszym życiu przeszedł na stałe do Prowincji panewnickiej. Był nim brat Wacław Wojtaszek, długoletni klasztorny infirmiarz.
Leo Wojtaschek urodził się 5 listopada 1879 we wsi Dziergowitz (Dziergowice) koło Koźla w rodzinie Jana i Marii Salwiczek. Poza tym mamy bardzo skąpe informacje na jego temat.
Do Prowincji Saksońskiej Zakonu wstąpił w 1897 r. i pierwsze lata spędził w klasztorze jako kandydat na Górze św. Anny. W tymże klasztorze 13 grudnia 1901 r. przyjął habit tercjarski, a następnie odbył swój nowicjat. Jego obłóczyny miały miejsce 23 grudnia 1905 r. Otrzymał imię zakonne brat Wenceslaus. Profesję czasową złożył 30 grudnia 1906 r., natomiast profesję wieczystą 19 marca 1910 r. na Górze św. Anny.
Brat Wacław, który w dokumentach naszej Prowincji występuje już pod spolszczonym imieniem i nazwiskiem, był jednym z tych, którzy brali udział przy budowie panewnickiego klasztoru. Został uwieczniony na pamiątkowej fotografii z okresu budowy. Nie był zatrudniony bezpośrednio w prace budowlane, ale posługiwał jako furtian, buchalter oraz infirmiarz.
br. Wacław Leon Wojtaszek OFM – stoi z książką
Można przypuszczać, że został wcielony do armii pruskiej w czasie I wojny światowej, ale żadnej wzmianki na ten temat nie mamy. Po powstaniu Komisariatu Panewnickiego znalazł się na liście braci optujących za przejściem do tej nowej polskiej jednostki Zakonu. W 1930 r. figuruje w Panewnikach a w 1936 r. w Kobylinie jako infirmiarz tamtejszego Kolegium Serafickiego.
Po wybuchu wojny, w grudniu 1939 r. gdy wypędzono braci z klasztoru kobylińskiego, udał się do Rzeszy i przyjął gościnę Prowincji św. Jadwigi. Tam spędził całą wojnę. Po wojnie zaś, kiedy okazało się, że tamtejsza Prowincja potrzebuje wsparcia personalnego, pozostał tam i w zależności od potrzeb posługiwał w Kłodzku, Borkach Wielkich, Górze św. Anny i w Raciborzu.
Kiedy w późniejszych latach regulowano przynależność braci do Prowincji, postanowiono ze względu na jego wiek nie przenosić go i takim sposobem pozostał w Raciborzu aż do śmierci. Zmarł 24 stycznia 1961 r. w Raciborzu. Został pochowany na cmentarzu zakonnym w Raciborzu. Brat Wacław żył 81 lat, w Zakonie 59.
o. Ezdrasz Biesok OFM