9 maja 2026 r. w kościele i klasztorze Braci Mniejszych Franciszkanów w Górkach Wielkich odbyło się uroczyste celebrowanie Jubileuszu 800-lecia Transitus św. Franciszka z Asyżu. Zgromadziło ono braci miejscowego konwentu, siostry i braci regionu bielsko-żywieckiego Franciszkańskiego Zakonu Świeckich oraz sympatyków św. Franciszka z parafii i z okolicy.
Uroczystościom przewodniczył Minister Prowincjalny, br. Witosław Sztyk OFM a z ramienia świeckich franciszkanów s. Anna Góra OFS, Przełożona Regionalna.
Na spotkanie składało się: tradycyjnie rozpoczynająca spotkanie bielsko-żywieckich tercjarzy adoracja Najświętszego Sakramentu, Msza św., spotkanie braterskie, nabożeństwo Transitus, konferencja duchowa oraz obrzęd poświęcenia kapsuły czasu i tablicy pamiątkowej.
Tekst umieszczony w kapsule:
W imię Pańskie!
My, Bracia i Siostry Rodziny Franciszkańskiej,
w dniu 9 maja 2026 r. w Górkach Wielkich,
za pontyfikatu papieża Leona XIV,
gdy biskupem naszej Diecezji Bielsko-żywieckiej jest bp. Roman Pindel,
zgromadzeni pod przewodnictwem
Ministra Prowincjalnego, br. Witosława Jerzego Sztyka ofm,
miejscowego Gwardiana br. Ignacego Dawida Winiarskiego ofm
i Przełożonej Regionalnej FZŚ Regionu Bielsko-żywieckiego s. Anny Góry ofs,
uroczyście składamy ten dokument w murach naszej świątyni, aby stał się on żywym świadectwem wiary, nadziei i miłości oraz naszego franciszkańskiego charyzmatu,
dla tych, którzy po nas odczytywać będą znaki czasu i strzec serafickiego płomienia.
Czynimy to w momencie szczególnym:
celebrując Franciszkański Rok Jubileuszowy 2026, rok 800-lecia Transitus św. Franciszka z Asyżu, naszego Serafickiego Ojca, który 3 października 1226 roku przeszedł z życia ziemskiego do radości Ojczyzny Niebieskiej.
Fundament Pamięci i Tożsamości
Zwracamy się do was, nasi następcy,
przez pryzmat nauczania św. Jana Pawła II,
naszego Rodaka i Patrona regionu bielsko-żywieckiego FZŚ, który uczył nas, że pamięć jest tą siłą, która tworzy tożsamość istnień ludzkich zarówno na płaszczyźnie osobowej jak i zbiorowej. W tej kapsule czasu zamykamy naszą pamięć o teraźniejszości, ale i przeszłości, będącej dla nas „ojcowizną” – zasobem dóbr duchowych otrzymanych od przodków, naszych ojców i matek, stanowiących fundament naszej kultury i bytu.
Nasza franciszkańska tożsamość nie jest tylko wspomnieniem historycznym, ale żywym uczestnictwem w tajemnicy Chrystusa, którą Kościół przechowuje w swej „macierzyńskiej pamięci”. Składając to świadectwo, wyznajemy, że święty Biedaczyna z Asyżu jest dla nas nieustannym wzorem „nowego człowieka”, który w każdym pokoleniu rodzi się na nowo z Ewangelii.
Osiem wieków dziedzictwa Transitus
Przeżywaliśmy ostatnie minione lata 2023–2026 jako czas wielkich jubileuszy, które z nową siłą kształtowały naszą duchowość i które przekazujemy wam jako depozyt radosnej wiary i franciszkańskiej tożsamości:
Reguła zatwierdzona (1223): Przypominamy sobie i Wam, że rdzeniem naszego życia jest Ewangelia. Franciszek uczył nas, by nie przyjmować Reguły prywatnie, lecz żyć nią we wspólnocie braterskiej, będąc Kościołem „wyruszającym w drogę”.
Greccio (1223): Przypominamy sobie i Wam tajemnicę Wcielenia, którą Biedaczyna celebrował w grocie, by „dotknąć” ubóstwa Syna Bożego. Niech wasza wiara będzie zawsze konkretna i bliska ludzkiemu cierpieniu.
Stygmaty (1224): Alwernia Przypomina nam i Wam orędzie o upodobnieniu do Chrystusa Ukrzyżowanego. Franciszek, nosząc znaki miłości na swoim ciele, stał się „żywą ikoną” Pana. Pamiętajcie, że cierpienie znoszone z miłością jest bramą do zmartwychwstania.
Pieśń Słoneczna (1225): Zostawiła nam i Wam testament braterstwa z całym stworzeniem. Franciszek uczy nas, by stan posiadania zastąpić troską o „nasz wspólny dom” i widzieć w każdym stworzeniu ślad Bożej obecności.
Transitus (1226): To przejście jest dla nas wszystkich lekcją przyjmowania „siostry śmierci” ze śpiewem na ustach. Franciszek umierał nagi na gołej ziemi, ucząc nas logiki życia sine proprio – bez niczego własnego, aby w pełni oddać się Bogu.
Teologia Franciszkańskiego Powołania
Nasze powołanie to nieustanne „czynienie pokuty”, co w duchu Franciszka oznacza metanoię – głęboką przemianę myślenia i „poślubienie” sposobu widzenia spraw przez Boga. Uczymy się patrzeć na siebie i świat tak, jak widzi go Ojciec, z perspektywy Jego nieskończonego Miłosierdzia.
W centrum naszej duchowości stawiamy chrystocentryzm. Jezus Chrystus jest dla nas jedynym Panem, Nauczycielem i Bratem. Franciszek, jako alter Christus, pokazał nam, że pójście śladami Pana wymaga radykalnego ubóstwa i pokory, które nie są tylko wyrzeczeniem, ale drogą do prawdziwej wolności ducha.
Przekazujemy wam znak Tau, traktując ją jako swoistą pieczęć Boga żywego i znak zbawienia, który Franciszek kreślił na czołach ludzi. Niech ten znak przypomina wam o waszej przynależności do Chrystusa i gotowości do niesienia pokoju każdemu człowiekowi.
Przekazujemy wam również sznur zakonny z trzema węzłami symbolizujący ewangeliczne rady posłuszeństwa, ubóstwa i czystości, które stanowią fundament życia franciszkańskiego, zarówno zakonnego, jak i świeckiego. Każdy węzeł jest znakiem pokuty, umartwienia i gotowości do pełnienia woli Bożej.
Przekazujemy wam nasze Reguły: I Zakonu i III Zakonu. Dokumenty te nie są jedynie zbiorami przepisów, ale istotnym i pełnym dynamiki narzędziami, które pomagają nam określić i co dnia weryfikować naszą franciszkańską tożsamość oraz układać życie według wskazań Ewangelii świętej.
Przekazujemy Wam tekst świętej Ewangelii, gdyż zgodnie z naszym franciszkańskim charyzmatem, naszą codziennością jest przechodzenie „od Ewangelii do życia i od życia do Ewangelii” – ona jest zawsze punktem odniesienia w naszym życiu.
Przekazujemy Wam Krzyż z San Damiano: niech tak jak dla nas jest, również i dla Was będzie przypomnieniem o aktualności franciszkańskiego cierpliwego i pokornego zaangażowania w odbudowę Kościoła przez codzienne nawrócenie, przez świętą modlitwę i pobożność.
Przekazujemy Wam tekst „Pieśni Słonecznej” św. Franciszka: niech tak jak dla nas także i dla Was będzie zarówno hymnem wdzięczności oraz zaproszeniem do błogosławieństwa.
Przekazujemy Wam nasz zdjęcia, indywidualne i wspólne. Zdjęcia braci z Pierwszego Zakonu z Domu Zakonnego w Górkach Wielkich oraz zdjęcia Braci i Sióstr ze wspólnot Franciszkańskiego Zakonu Świeckich Regionu bielsko-żywieckiego. Niech dokumentują one żywą łączność i komunię braterską w roku Jubileuszu a wobec Was będą niemą prośbą o modlitwę i westchnienie za nas przed Miłosiernym Panem.
Świadectwo Naszego Czasu (2026)
My, dzisiejsi bracia i siostry – zarówno ci w habitach, jak i ci żyjący w świecie jako członkowie Franciszkańskiego Zakonu Świeckich – staramy się być „zaczynem” w społeczeństwie. W dobie, gdy pokój jest kruchy, a miłość chrześcijańska bywa wystawiana na próby, podejmujemy misję „odbudowy Kościoła”, którą Franciszek usłyszał przed krzyżem San Damiano. Nasze braterstwo w Górkach Wielkich chce być wspólnotą miłości i miejscem spotkania z Bogiem. Żyjemy w przekonaniu, że nasza ziemska pielgrzymka ma cel eschatologiczny – Ojczyznę Niebieską, do której zdążamy jako „przechodnie i przybysze”.
Przesłanie do Następnych Pokoleń
Wam, którzy otworzycie tę kapsułę, powierzamy franciszkańskie dziedzictwo z tą samą nadzieją, z jaką św. Franciszek błogosławił swoich braci przed śmiercią.
Strzeżcie Pamięci: Nie pozwólcie, aby franciszkanizm stał się tylko martwym zabytkiem lub sentymentalną opowieścią. Niech wasza tożsamość będzie zawsze zakorzeniona w „żywym przekazywaniu tajemnicy”.
Żyjcie Ewangelią: Pamiętajcie, że „nie ma takiej nauki, która byłaby lepsza niż tekst Ewangelii”. Czytajcie ją sercem, przechodząc od słowa do życia i od życia do słowa.
Bądźcie Heroldami Pokoju: Niech wasze „Pax et Bonum” nie będzie tylko sloganem, ale postawą sumienia, która uśmierza spory i buduje mosty między ludźmi.
Ufajcie Miłosierdziu: W każdym upadku szukajcie siły w sakramencie pokuty i pojednania, który Franciszek uważał za szczególny znak miłości Ojca.
Zakończenie i Błogosławieństwo
Kończymy to nasze świadectwo słowami św. Franciszka, które wypowiedział u progu wieczności: „Bracia, zacznijmy służyć Panu Bogu, ponieważ dotychczas prawie nic nie uczyniliśmy”. Niech te słowa będą waszym programem na każdy dzień.
Niech Pan was błogosławi i niech was strzeże.
Niech wam okaże oblicze swoje i zmiłuje się nad wami.
Niech zwróci ku wam twarz swoją i obdarzy was pokojem.
Pan niech Was błogosławi!
Działo się to w Górkach Wielkich, w murach kościoła Braci Mniejszych (franciszkanów),
w parafii św. Jana Sarkandra, w jubileuszowym roku 800-lecia Transitus
św. Franciszka z Asyżu.
Pax et Bonum!
Górki Wielkie, Roku Pańskiego 2026, miesiąca maja, dnia 9.
br. Innocenty Kiełbasiewicz OFM
Asystent Regionu bielsko-żywieckiego
Fot.: za. Niedziela.pl
e