Data śmierci: 24.05.1958
Zmarł w: Trzebnica. Żył lat: 47, w Zakonie: 29, w kapłaństwie: 23.
Pochowany w: Katowice-Ligota.
- urodzony: 10.10.1910
- nowicjat: 30.07.1928
- profesja czasowa: 31.07.1929
- profesja uroczysta: 23.12.1932
- święcenia prezbiteratu: 17.06.1934
BIOGRAM
o. Anzelm Franciszek Czyż OFM, 1910-1958
O. Anzelm Franciszek Czyż urodził się 10.10.1910 w Wiśle Wielkiej koło Pszczyny z rodziców Filipa i Anny zd. Osińskiej. W 1922 wstąpił do juwenatu Franciszkanów w Panewnikach uczęszczając jednocześnie do Gimnazjum Adama Mickiewicza w Katowicach. W 1928 uzyskał Świadectwo Dojrzałości i wstąpił do naszego Zakonu.
Nowicjat rozpoczął 30.07.1928 w Wieluniu. Profesję czasową złożył 31.07.1929 również w Wieluniu na ręce ministra prowincjalnego Ludwika Kasperczyka. Po nowicjacie uczył przez pewien czas języka łacińskiego w Niższym Seminarium Franciszkańskim we Wronkach. Studia filozoficzno-teologiczne odbył we Wronkach, które ukończył w 1934. Już w czasie studiów teologicznych uczęszczał na wykłady z filologii klasycznej na Uniwersytet Poznański. Profesję wieczystą złożył 23.12.1932 we Wronkach na ręce o.Antoniego Galikowskiego. Święcenia prezbiteratu przyjął 17.06.1934 w Poznaniu z rąk ks. kard. Augusta Hlonda.
Po święceniach studiował w dalszym ciągu na Uniwersytecie Poznańskim, gdzie w 1937 uzyskał dyplom magistra filozofii. Praktykę nauczycielską odbył w poznańskich szkołach średnich m.in. w Gimnazjum św. Marii Magdaleny i w Collegium Marianum. W 1938 został skierowany do Kobylina w charakterze profesora Niższego Seminarium. Tam zastała go wojna.
W grudniu 1939 został wysiedlony do Generalnej Guberni. Przebywał w klasztorach Prowincji Niepokalanego Poczęcia NMP w Piotrkowie Trybunalskim i w Radomiu, gdzie uczył języków klasycznych kleryków i w tajnych kompletach. Na początku 1942 został aresztowany i więziony na Pawiaku w Warszawie. Po miesiącu został zwolniony. W lipcu 1942 ponownie został aresztowany pod zarzutem „pomocy przy dezercji żołnierza niemieckiego”, a we wrześniu wywieziony do obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu. W czerwcu 1944 został przewieziony do Buchenwaldu. Podczas marszu ewakuacyjnego został w maju 1945 uwolniony przez wojska radzieckie. Wrócił do kraju.
Od października 1945 uczył języków klasycznych i języka angielskiego w Niższym Seminarium Duchownym w Nysie oraz języka angielskiego w Państwowym Liceum Ogólnokształcącym w Nysie. Pełnił również obowiązki administratora w okolicznych parafiach. W latach 1950-1952 był profesorem w Niższym Seminarium Franciszkanów w Jarocinie.
Po likwidacji seminarium przez władze cywilne został przeniesiony do Opola, gdzie pełnił funkcję wykładowcy na Studium Filozoficznym w latach 1952-1955. Potem został rektorem i profesorem reaktywowanego Niższego Seminarium w Kobylinie.
Był nadzwyczajnym bibliofilem. Zgromadził wiele cennych książek. Przełożył na język polski i wydał kilkanaście dzieł o treści religijnej.
Zmarł 24.05.1958 w szpitalu w Trzebnicy na skutek obrażeń odniesionych w wypadku drogowym na motocyklu, który prowadził o. Idzi Tic. Pogrzeb odbył się 28.05.1958 w Panewnikach. Mszę św. pogrzebową w asyście odprawił jego gwardian o. Paweł Kurek. Na cmentarz kondukt poprowadził minister prowincjalny o. Teofil Zawieja. Został pochowany na cmentarzu zakonnym w Panewnikach.
Żył 47 lat, w Zakonie 29, w kapłaństwie 23.