Data śmierci: 2.01.2012
Zmarł w: Berchtesgaden, Niemcy. Żył lat: 78, w Zakonie: 61, w kapłaństwie: 55.
Pochowany w: Katowice-Ligota.
- urodzony: 21.11.1933
- nowicjat: 22.06.1950
- profesja czasowa: 23.06.1951
- profesja uroczysta: 19.12.1954
- święcenia diakonatu: 5.02.1956
- święcenia prezbiteratu: 22.12.1956
BIOGRAM
o. Celestyn Stefan Kołodziej OFM, 1933-2012
Stefan Kołodziej urodził się 21 listopada 1933 roku w Podlesiu, z rodziców Alojzego i matki Emilii z domu Czyż.
W 1939 roku zaczął uczęszczać do Szkoły Powszechnej w Podlesiu, którą ukończył w 1945 roku. Po skończonej wojnie, w 1945 roku, został wychowankiem Kolegium Serafickiego w Nysie i ukończył tam jedenastą klasę zdając w maju 1950 roku małą maturę.
Po ukończeniu Kolegium zgłosił się do Zakonu Franciszkanów prowincji Wniebowzięcia NMP, jako aspirant do kapłaństwa. Został przyjęty i skierowany do nowicjatu naszej Prowincji.
Nowicjat rozpoczął 22 czerwca 1950 roku w Kobylinie, otrzymując imię zakonne Celestyn oraz habit franciszkański z rąk ministra prowincjalnego o. Tytusa Semkły.
Po złożeniu 23 czerwca 1951 roku w Kobylinie pierwszej profesji na ręce ministra prowincjalnego o. Tytusa Semkły, udał się na studia filozoficzne do Opola, a po 2 latach przeniósł się na studia teologiczne do Panewnik.
Profesję wieczystą przyjął od niego dnia 19.12.1954 roku w Panewnikach o. Tytus Semkło. Biskup pelpliński Bernard Czapliński udzielił Mu w Panewnikach, 6 lutego 1954 roku, tonsury oraz 31 lipca 1954 roku, niższych święceń ostiariatu, lektoratu, egzorcystatu i akolitatu. Ten sam biskup wyświęcił go w Panewnikach 09.04.1955 roku na subdiakona, 05.02.1956 roku na diakona oraz 22.12.1956 roku na prezbitera.
Przygotowując się do pracy duszpasterskiej, jako diakon ukończył, organizowany przez Kurię Diecezjalną w Katowicach, Kurs Duszpasterstwa Głuchoniemych (09.07-13.08.1956).
Po święceniach prezbiteratu kończył studia teologiczne w Panewnikach, po czym, 31.07.1957 roku, został przydzielony do tworzącej się parafii Niepokalanego Serca NMP w Zabrzu.
Po dwuletnim pobycie w Zabrzu, powierzono Mu pracę wikariusza parafialnego w Panewnikach – 09.09.1959 roku otrzymał z Kurii Katowickiej dekret na ten urząd.
Po sześciu latach, po kapitule prowincjalnej, został wyznaczony na prezesa placówki w Zabrzu i administratora tamtejszej parafii. Niedługo potem, na początku 1966 roku, minister prowincjalny o. Teofil Zawieja nominował Go prowincjalnym rekolekcjonistą. Pełnił urząd prezesa i administratora parafii w Zabrzu do 1971 roku.
Wtedy, 22.06.1971 roku, powierzono o. Celestynowi urząd wikariusza klasztoru w Miejskiej Górce. Pełnił także obowiązki kronikarza, bibliotekarza i moderatora powołań. Od 1970 do 1972 roku studiował w Instytucie Rodziny Poznańskiego Wydziału Teologicznego. Pociągała go praca w duszpasterstwie parafialnym i duszpasterstwie rodziny, dlatego prosił o zwolnienie z urzędu wikariusza klasztoru w Miejskiej Górce – definitorum Prowincji przyjęło 01.02.1972 roku tę rezygnację, a obediencja z 01.04.1972 roku skierowała o. Celestyna do klasztoru w Bytomiu. Zajął się tam duszpasterstwem rodzin, a od 02.07.1974 roku był wikariuszem parafii św. Wojciecha i opiekunem Liturgicznej Służby Ołtarza.
Od 08.03.1976 roku rozpoczął się dla o. Celestyna niemiecko-austriacki okres życia zakonnego i kapłańskiego. Udał się, wraz z o. Berardem Tobolskim, do Essen, by pomagać w tamtejszym duszpasterstwie parafialnym. Niedługo potem objął obowiązki wikariusza parafii św. Józefa w Gelsenkirchen–Űckendorf, które pełnił do 18.08.1978 roku.
Kiedy nasza Prowincja w 1978 roku zdecydowała się otoczyć duszpasterską opieką pokapucyński klasztor w Braunau (Austria), o. Celestyn i o. Jozafat Nowak byli tymi, którzy 17.09.1978 roku objęli tę placówkę. Po kanonicznym erygowaniu domu zakonnego w Braunau, 23.10.1978 roku, został o. Celestyn wybrany prezesem tego klasztoru. Prowadził duszpasterstwo w przyklasztornym kościele. Braki personalne wśród duchowieństwa diecezji Linz sprawiły, że na prośbę tamtejszego Biskupa, objął od 01.10.1982 roku obowiązki proboszcza w parafii Handenberg, a od 01.09.1983 roku także w parafii Schwand.
Po ponad pięcioletnim pobycie w Braunau, napisał 10.02.1984 roku prośbę o zwolnienie Go z urzędu prezesa i skierowanie do pracy w Essen jako kapelana szpitalnego. Definitorium, 24.02.1984 roku przyjęło rezygnację, a o. Celestyn wrócił do Essen, gdzie od 01.04.1984 roku rozpoczął posługę kapelana w szpitalu św. Józefa w Essen-Kupferdreh – pełnił ją do 31.03.1988 roku.
Przeniesiony następnie do klasztoru w Bensheim objął 29.07.1988 roku posługę kapelana szpitala, a także od 22.08.1989 roku wikariusza domu. Tak było do 19.10.1996 roku.
Dnia 04.10.1996 roku zmarł w Berchtesgaden tamtejszy gwardian o. Benedykt Niemiec, dlatego minister prowincjalny o. Damian Szojda skierował tam o. Celestyna, a najbliższe definitorium dnia 27.12.1996 roku dokonało wyboru gwardiana w Berchtesgaden, którym został o. Celestyn. Pełnił ten urząd przez 8 lat. W tym czasie był też ekonomem domu, asystentem lokalnej wspólnoty FZŚ, oraz do 2002 roku promotorem Franciszkańskiej Unii Misyjnej i animatorem powołań. Po Kapitule Prowincjalnej, 12.07.2004 roku, został wyznaczony na rektora kościoła klasztornego – był nim aż do śmierci. Ostatni Kongres Kapitulny wybrał, 12.07.2010 roku, o. Celestyna wikariuszem domu w Berchtesgaden.
Ostatni okres życia, był do niego czasem zmagania się z chorobą. Zmarł 02.01.2012 roku w szpitalu w Berchtesgaden.
Ojciec Celestyn Stefan Kołodziej przeżył 78 lat, w Zakonie 61, w kapłaństwie 55.
Pożegnanie zmarłego odbyło się w Berchtesgaden 5 stycznia 2012 roku, natomiast pogrzeb w Panewnikach 7 stycznia. Ceremoniom pogrzebowym przewodniczył minister prowincjalny o. Ezdrasz Biesok, a mowę pogrzebową wygłosił o. Jozafat Nowak. Został o. Celestyn pogrzebany na cmentarzu panewnickim.