Data śmierci: 29.04.1990
Zmarł w: Opole. Żył lat: 84, w Zakonie: 67, w kapłaństwie: 61.
Pochowany w: Opole-Półwieś.
- urodzony: 25.06.1905
- nowicjat: 29.11.1922
- profesja czasowa: 1.12.1923
- profesja uroczysta: 11.03.1927
- święcenia prezbiteratu: 26.08.1928
BIOGRAM
o. Edward Paweł Frankiewicz OFM, 1905-1990
O. Edward Paweł Frankiewicz urodził się 25.06.1905 r. w Chrząszczycach koło Opola z rodziców Józefa i Franciszki zd. Pampuch. W latach 1919-1922 był alumnem Niższego Seminarium Duchownego (Kolegium Serafickiego) Franciszkanów w Nysie. Po pierwszej wojnie światowej optował za Polską.
Nowicjat rozpoczął 29.11.1922 r. w Wieluniu, gdzie również 1.12.1923 r. złożył pierwszą profesję zakonną. Studia filozoficzne odbył w latach 1924-1926 w Miejskiej Górce, a teologiczne w Metzu (Francja). Tam złożył profesję wieczystą 11.03.1927 r. Święcenia prezbiteratu przyjął 26.08.1928 r. w Kokoszycach koło Wodzisławia z rąk biskupa Arkadiusza Lisieckiego.
Po święceniach został skierowany do Paryża na studia specjalistyczne z zakresu filozofii. W Instytucie Katolickim w Paryżu uzyskał 24.05.1931 r. doktorat z filozofii. Od 1931 r.był profesorem filozofii w studium filozoficznym w Osiecznej.
W 1940 r. został aresztowany przez Gestapo i osadzony w obozie koncentracyjnym, najpierw w Sachsenhausen, a następnie w Dachau. Tam był poddany doświadczeniom medycznym na malarię. Przebywał w Dachau aż do wyzwolenia, tj. do 29.04.1945 r.
Po wyjściu z obozu przebywał krótko w Paryżu, a następnie wrócił do Osiecznej. Przez dwa lata był przełożonym tego klasztoru. W 1950 r. objął ponownie funkcję profesora filozofii w studium filozoficznym w Opolu. Zajęcia dydaktyczne prowadził do 1970 r. Minister generalny o. Augustyn Sepinski nadał mu tytuł lektora generalnego.
O. Edward zmarł 29.04.1990 r. w klasztorze w Opolu, tam również odbył się pogrzeb. Koncelebrowanej Mszy św. pogrzebowej przewodniczył biskup Antoni Adamiuk. Homilię wygłosił prowincjał o. Hipolit Lipiński. Został pochowany na cmentarzu w Opolu.
O. Edward odznaczał się nabożeństwem do Matki Bożej Osieckiej, której zawdzięczał przetrwanie w obozie koncentracyjnym. Zabiegał o koronację jej cudownego obrazu, której się doczekał. Interesował się sztuką sakralną. W dużej mierze przyczynił się do odrestaurowania kościoła franciszkańskiego w Opolu, a szczególnie kaplicy piastowskiej. Prawie do końca życia oprowadzał zwiedzających po zabytkach kościoła i klasztoru w Opolu. Jest autorem wielu rozpraw z zakresu historii i sztuki sakralnej.
Żył 84 lata, w Zakonie 67, w kapłaństwie 61.