Data śmierci: 13.02.1964
Zmarł w: Katowice-Bogucice. Żył lat: 32, w Zakonie: 15, w kapłaństwie: 9.
Pochowany w: Katowice-Ligota.
- urodzony: 14.08.1931
- nowicjat: 14.09.1948
- profesja czasowa: 27.09.1931
- profesja uroczysta: 15.09.1952
- święcenia prezbiteratu: 6.02.1955
BIOGRAM
o. Euzebiusz Franciszek Wieczorek OFM, 1931-1964
O. Euzebiusz Franciszek Wieczorek urodził się 14.08.1931 w Rybniku z rodziców Hermana i Emilii zd. Pierchała. Wzrastał w kręgu oddziaływania placówki duszpasterskiej franciszkanów w Rybniku, gdzie był ministrantem. W tym czasie kościelnym i opiekunem ministrantów był br. Cyriak Górczyński, którego o. Euzebiusz bardzo mile wspominał. W 1945 r. wstąpił do Niższego Seminarium Duchownego Franciszkanów w Nysie. Po trzech latach nauki w 1948 uzyskał małą maturę i został przyjęty do nowicjatu.
Nowicjat rozpoczął 14.09.1948 w Panewnikach. Profesję czasową złożył 27.09.1931 również w Panewnikach na ręce o. Teofila Zawiei, magistra nowicjuszy. Po nowicjacie został skierowany do Jarocina, gdzie kończył szkołę średnią i w 1950 uzyskał maturę. Studia filozoficzne odbył w Opolu (1950-1952), a teologiczne w Panewnikach (1952-1955). Profesję wieczystą złożył 15.09.1952 w Panewnikch na ręce o. Hugolina Pieprzyka, magistra braci kleryków. Święcenia prezbiteratu przyjął 6.02.1955 z rąk bp Bernarda Czaplińskiego z Pelplina.
Po święceniach został skierowany na studia specjalistyczne z zakresu teologii dogmatycznej na KUL. W 1957 uzyskał licencjat teologii. W 1956 po „polskim październiku” otworzyła się możliwość zdania matury państwowej. Przez cały rok dojeżdżał raz w tygodniu do Korespondencyjnego Liceum Ogólnokształcącego w Zamościu. Tam w 1957 zdał maturę państwową i uzyskał tym samym tytuł magistra teologii.
Po uzyskaniu licencjatu natychmiast rozpoczął przygotowywać pracę doktorską. Pisał ją pod kierunkiem ks. prof. Wincentego Granata. Ze względu jednak na brak miejsca zamieszkania w Konwikcie Księży Studentów w Lublinie był zmuszony wrócić do Panewnik, gdzie kontynuował pisanie pracy doktorskiej. Obronił ją w 1961.
Po powrocie z Lublina w 1958 został wykładowcą teologii dogmatycznej w Wyższym Seminarium Duchownym w Panewnikach. Ponadto została mu powierzona opieka nad III Zakonem Franciszkańskim. Pracy duszpasterskiej w III Zakonie oddał się z wielkim zamiłowaniem i gorliwością oraz z ogromnym powodzeniem. Przygotowywał inscenizacje teatralne i troszczył się o poziom duchowy tercjarzy. Często wygłaszał dla nich konferencje, ofiarnie słuchał spowiedzi św. mając stale licznych penitentów. Założył „Aktyw” III Zakonu, czyli grupę osób szczególnie oddanych Trzeciemu Zakonowi. Miał to być początek instytutu zakonnego.
Z jego inicjatywy każdego 13 dnia miesiąca odprawiano w kościele klasztornym nabożeństwa dla chorych.
W panewnickim klasztorze Sióstr Służebniczek NMP służył jako ojciec duchowny, spowiednik i rekolekcjonista.
Zmarł w szpitalu w Katowicach-Bogucicach w wyniku powikłań pooperacyjnych 13.02.1964. W szpitalu zdumiewał otoczenie swoją postawą. Zmarł w opinii świętości. Pogrzeb odbył się w Panewnikach. Wziął w nim udział bp Herbert Bednorz, który odprawił Mszę św. pogrzebową i odprowadził zmarłego na cmentarz. Ponadto w pogrzebie wzięło udział 141 księży i zakonników, duża ilość sióstr zakonnych, tercjarze i liczni wierni miejscowi, także wierni z Rybnika. Został pochowany na cmentarzu zakonnym w Panewnikach.
Żył 32 lata, w Zakonie 15, w kapłaństwie 9.