Data śmierci: 20.08.1944
Zmarł w: Falaise, Francja. Żył lat: 31, w Zakonie: 13, w kapłaństwie: 6.
Pochowany w: Langannerie, Francja.
- urodzony: 19.10.1912
- nowicjat: 25.09.1930
- profesja czasowa: 28.09.1931
- profesja uroczysta: 28.09.1934
- święcenia prezbiteratu: 26.09.1937
BIOGRAM
o. Fortunat Wiktor Hupa OFM, 1912-1944
O. Fortunat Wiktor Hupa urodził się 19.10.1912 w Zawadach koło Rawicza jako syn Kaspra i Katarzyny z domu Żurek. Podjął naukę w kolegium serafickim w Rybniku.
Po ukończeniu V klasy wstąpił do nowicjatu 25.09.1930 w Wieluniu. 28.09.1931 złożył profesję czasową na ręce prowincjała o. Augustyna Gabora. W klasztorze w Osiecznej uzupełniał szkołę średnią, a następnie odbywał studium filozofii (1931-1934). Teologię studiował we Wronkach w latach 1934-1938 i tam też złożył profesję wieczystą 28.09.1934. Jeszcze przed ukończeniem studiów otrzymał święcenia prezbiteratu 26.09.1937 z rąk biskupa Walentego Dymka.
W 1938 skierowano go na dalsze studia specjalistyczne do katolickiego uniwersytetu w Louvaine w Belgii. Tam też zastał go wybuch wojny.
15.05.1940 o. Fortunat udał się do Francji, aby zaciągnąć się do na nowo organizowanej polskiej armii. Został przyjęty do wojska 14.06.1940 i odkomenderowany do polskiej podchorążówki w Coetquidan koło Guer w Bretanii, dowodzonej przez generała Stanisława Maczka. Został tam przyjęty jako kapelan wojskowy w stopniu majora.
Po klęsce Francji, 22.06.1940 przybył do Plymouth w Wielkiej Brytanii, a następnie do Szkocji gdzie formowała się wielka polska dywizja pancerna. Tam też początkowo pełnił funkcję kapelana w byłym I Pułku Rozpoznawczym I Dywizji Grenadierów. Pełnił w tym czasie także jakąś misję w Portugalii, na terenie której wojska alianckie miały swoje bazy. O tym pobycie nie mamy jednak bliższych informacji.
Podczas przygotowań do inwazji na Normandię, 8.02.1944 przeniesiono go jako kapelana do III Brygady Strzelców Pancernych pułkownika Franciszka Skibińskiego, która wchodziła w skład I Dywizji Pancernej generała Stanisława Maczka z przydziałem do IX Batalionu Strzelców Flandryjskich podpułkownika Zdzisława Szydłowskiego.
W czasie operacji wojskowej, w bitwie pod Falaise (7-21.08.1944) w ramach akcji Overlord, która miała otworzyć aliantom wyjście na linię Sekwany, jego dywizja brała udział w zdobywaniu wzgórza Mont Ormel (Maczuga). W toku tej bitwy otoczone oddziały niemieckie próbowały wydostać się z tak zwanego „kotła Falaise” i przypuściły zaciekły atak na wzgórze, którego bronił IX Batalion Strzelców Flandryjskich ojca Fortunata.
W czasie działań punkt opatrunkowy batalionu w którym posługiwał o. Fortunat znalazł się niespodziewanie na linii ostrzału. Rano, 20.08.1944 jeden z odłamków lekko ranił o. Fortunata. Gdy wzmógł się ostrzał punktu opatrunkowego i kapelan został ponownie ranny. Gdy się podniósł, z drewnianym krzyżem w jednej i z sanitarną flagą czerwonego krzyża w drugiej ręce, uszedł zaledwie kilka metrów gdy został śmiertelnie przeszyty serią z karabinu maszynowego.
Jego ciało spoczęło na cmentarzu w Langamerie–Chambois.
Żył 31 lat, w Zakonie 13, w kapłaństwie 6.