o. Hieronim Rufin Dłubis OFM

o. Hieronim Rufin Dłubis OFM

o. Hieronim Rufin Dłubis OFM 375 500 Śląscy Franciszkanie
Data śmierci: 27.05.2001
Zmarł w: Katowice-Ligota. Żył lat: 70, w Zakonie: 52, w kapłaństwie: 46.
Pochowany w: Katowice-Ligota.
  • urodzony: 12.11.1930
  • nowicjat: 14.09.1948
  • profesja czasowa: 14.09.1949
  • profesja uroczysta: 15.09.1952
  • święcenia diakonatu: 1.08.1954
  • święcenia prezbiteratu: 6.02.1955


BIOGRAM


o. Hieronim Rufin Dłubis OFM, 1930-2001

Rufin Dłubis urodził się 12 listopada 1930 roku w Roździeniu (obecnie Katowice-Szopoienice) z ojca Józefa i matki Wiktorii z domu Lelonek.

W 1937 roku rozpoczął naukę w Szkole Podstawowej w Szopienicach. Do wybuchu drugiej wojny światowej ukończył dwie klasy. Od września 1939 roku uczęszczał do niemieckiej Szkoły Podstawowej (Übergangsschule), którą ukończył w 1944 roku.

Po ukończeniu Szkoły Podstawowej rozpoczął pracę w Dyrekcji Zakładów Hutniczych w Szopienicach. Uczęszczał równocześnie raz w tygodniu do Szkoły Zawodowej (Berufsschule) w Mysłowicach.

Po wyzwoleniu kontynuował krótki czas pracę w Dyrekcji Zakładów Hutniczych.

W marcu 1945 roku został przyjęty do pierwszej klasy gimnazjalnej w Mysłowicach. W maju tegoż roku przeniósł się do Gimnazjum św. Jacka w Katowicach. Było to prywatne Gimnazjum Męsko-Katolickie prowadzone przez Jezuitów. W roku 1946 po ukończeniu drugiej klasy przeniósł się do Kolegium Franciszkanów w Nysie. Tam ukończył następne dwie klasy gimnazjalne i w 1948 roku złożył małą maturę. W tym samym roku wstąpił do zakonu Franciszkanów prowincji Wniebowzięcia NMP.

Nowicjat rozpoczął dnia 14 września 1948 roku w Panewnikach za prowincjałatu o. Antoniego Galikowskiego. Obłóczyny przeprowadził gwardian panewnicki o. Innocenty Glensk. Magistrem nowicjatu był o. Teofil Zawieja.

Śluby czasowe złożył dnia 14 września 1949 roku w Panewnikach na ręce magistra nowicjatu o. Teofila Zawiei.

Po nowicjacie został przeniesiony do klasztoru w Jarocinie celem ukończenia szkoły średniej, czyli dwóch klas liceum. Ze względu na zmianę struktury szkół średnich z czterech lat gimnazjum i dwóch lat liceum na cztery lata gimnazjum po ukończonej szkole podstawowej, czyli na tzw. jedenastolatkę, liceum zakończył w przeciągu jednego roku i w 1950 roku złożył przed komisją zakonną, której przewodniczył o. Prowincjał Tytus Semkło, dużą maturę.

Studia filozoficzne odbył w Opolu w latach od 1950 do 1952, zaś studia teologiczne w Panewnikach w latach od 1952 do 1955.

Dnia 15 września 1952 roku złożył profesję uroczysta w Panewnikach na ręce o. Hugolina Pieprzyka magistra kleryków. Tonsurę otrzymał dnia 13 stycznia 1953 roku a cztery świecenia niższe dnia 1 lutego 1953 roku. Subdiakonat otrzymał dnia 7 lutego 1954 roku, diakonat 1 sierpnia 1954 roku a świecenia kapłańskie dnia 6 lutego 1955 roku. Wszystkie świecenia otrzymał w Panewnikach z rąk Ks. Biskupa Bernarda Czaplińskiego sufragana chełmińskiego.

W 1955 roku rozpoczął studia specjalistyczne na sekcji teologii moralnej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Egzamin licencjacki zdał dnia 16.12.1957 roku.

Po przewrocie październikowym w 1956 roku otwarła się możliwość zdania matury państwowej. W 1957 roku zapisał się do jedenastej klasy Korespondencyjnego Liceum Ogólnokształcącego w Zamościu. Tam też zdał państwowy egzamin dojrzałości dnia 20 czerwca 1958 roku. Na tej podstawie uchwałą Rady wydziału Teologicznego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego uzyskał stopień magistra teologii dnia 10 marca 1959 roku. Od chwili uzyskania licencjatu postanowił kontynuować studia celem uzyskania stopnia doktora teologii.

W tym czasie pełnił funkcje magistra braci tercjarzy i kandydatów na braci. W 1964 roku był sekretarzem wizytatora generalnego O. Mieczysława Kierzkowskiego.

W 1959 roku objął wykłady z teologii moralnej w Wyższym Seminarium Zakonnym w Panewnikach, które prowadził prze trzy lata.

W 1962 roku zarząd prowincji powołał go na stanowisko magistra nowicjatu w Osiecznej. Funkcję tę pełnił przez trzy lata.

W 1964 roku zwrócił się z prośbą na wyjazd do Rzymu celem ukończenia studiów teologicznych i ukończenia pracy doktorskiej na Uniwersytecie św. Antoniego oraz celem odbycia studiów z zakresu duchowości franciszkańskiej w Instytucie Pedagogicznym w Grotta Ferrata. Dnia 30 maja tegoż roku otrzymał obediencje do Rzymu podpisaną prze Generała Zakonu. O. Augustyna Sepińskiego. Ponieważ jednak nie otrzymał paszportu na wyjazd do Rzymu, musiał zrezygnować z powyższych zamiarów.

Kapituła Prowincjalna w 1965 roku powołała go na stanowisko magistra kleryków studentów teologii w Panewnikach. Przeniósł się znowu do Panewnik. Podjął wykłady z teologii moralnej przerwane na okres trzech lat, na skutek pobytu w Osiecznej. Funkcję magistra kleryków studentów teologii pełnił przez trzy lata.

W 1968 roku kapituła prowincjalna wybrała go gwardianem w Rybniku. Odtąd z Rybnika dojeżdżał z wykładami do Panewnik.

Dnia 2 czerwca 1970 roku w Warszawie na ATK odbyła się publiczna obrona jego pracy doktorskiej.

W roku szkolnym 1970/71 wykładał etykę na kursie katechetycznym w Wodzisławiu.

W 1971 roku Kapituła Prowincjalna powołała go na stanowisko gwardiana konwentu panewnickiego. W 1973 roku, w związku z przygotowaniami do synodu diecezji katowickiej, był członkiem dwóch komisji synodalnych: komisji teologicznej i komisji do spraw małżeństwa i rodziny. W 1973 roku brał udział w kongresie europejskich teologów moralistów w Strasburgu.

Pełnił różne funkcje:
1974-1977, wikary konwentu w Panewnikach i sekretarz prowincjała,
1977-1986, definitor prowincji i sekretarz prowincjała,
1980-1989, rektor WSD w Katowicach-Panewnikach,
1987, wizytator Prowincji Niepokalanego Poczęcia NMP w Polsce,
1989-1992, wikariusz prowincji i sekretarz prowincji,
1992-1996, definitor prowincji i sekretarz prowincji,
od 1974, sekretarz prowincjała,
od 1985, sekretarz prowincjalny;
od 23.09.1996, wikariusz prowincjalny i sekretarz prowincjalny
1998-2001, sekretarz prowincjalny.

Uczestniczył w Kapitule Generalnej w San Diego.

Zmarł 27 maja 2001 roku w godzinach porannych w Centralnym Szpitalu Klinicznym w Katowicach-Ligocie.

Ojciec Hieronim Rufin Dłubis przeżył 70 lat, w zakonie 52, w kapłaństwie 46.

Pogrzeb odbył się w czwartek 31 maja 2001 roku w bazylice w Katowicach-Panewnikach. Został pochowany w Panewnikach.