Data śmierci: 3.04.2008
Zmarł w: Katowice-Panewniki. Żył lat: 92, w Zakonie: 73, w kapłaństwie: 66.
Pochowany w: Katowice-Ligota.
- urodzony: 3.09.1915
- nowicjat: 13.02.1935
- profesja czasowa: 15.02.1936
- profesja uroczysta:
- święcenia diakonatu: 21.12.1940
- święcenia prezbiteratu: 13.07.1941
BIOGRAM
o. Metody Maksymilian Mocigemba OFM, 1915-2008
Maksymilian Mocigemba urodził się 3 września 1915 roku w miejscowości Szum w woj. opolskim. Rodzice jego to Jan i Paulina z d. Stodołka.
Od 14 roku życia był uczniem Kolegium Serafickiego we Wronkach (1929-1931), a następnie w Kobylinie (1931-1934), gdzie dnia 18 grudnia 1934 roku otrzymał świadectwo dojrzałości dawnego typu klasycznego.
Po zdaniu matury zgłosił się do naszej Prowincji jako kandydat do kapłaństwa – został przyjęty do Zakonu i skierowany do nowicjatu w Wieluniu, który rozpoczął 13 lutego 1935 roku, otrzymując imię Metody. Obrzędu obłóczyn dokonał w Wieluniu minister prowincjalny o. Augustyn Gabor. Roczny pobyt w nowicjacie odbył pod kierunkiem magistrów nowicjatu: najpierw o. Michała Porady, a następnie o. Józefa Zająca.
Pierwszą profesję złożył w Wieluniu na ręce ministra prowincjalnego o. Michała Porady dnia 15 lutego 1936 roku.
Następnym etapem formacji były studia filozoficzne, które miały miejsce w Osiecznej k. Leszna (1936-1938), we Wronkach (1938-1939) oraz we Wrocławiu (1939-1942).
Studiując we Wronkach otrzymał z rąk ks. bpa Walentego Dymka 22.10.1938 roku tonsurę, a w dzień później dwa niższe święcenia: ostiariat i lektorat.
Wybuch drugiej wojny światowej zmusił go do kontynuowania studiów teologicznych we Wrocławiu. Tam też otrzymał 15 maja 1940 roku święcenia niższe: egzorcystat i akolitat oraz z rąk ks. kardynała Adolfa Bertrama święcenia wyższe: subdiakonat dnia 15 grudnia 1940 roku, diakonat 21 grudnia 1940 roku i prezbiterat 13.07.1941 roku.
Po święceniach pracował duszpastersko we Wrocławiu i kończył studia teologiczne.
Skierowany został do duszpasterstwa w Austrii, gdzie w latach 1942-1945 był wikariuszem parafii w Au-Doren, a następnie w Insbruku (do 1946 r.).
Od 1946 roku przebywał we Włoszech. Był studentem Pontificio Ateneo Antonianum w Rzymie, gdzie studiował prawo kanoniczne (1946-1950) i uzyskał tytuł licencjusza. Pozwoliło mu to podjąć w latach 1950-1954 wykłady z prawa kanonicznego w Turynie.
W 1954 roku powrócił do Rzymu i był bibliotekarzem w Antonianum (1954-1956), pracownikiem kurii generalnej (1956-1959) oraz przez rok (1959-1960) był rekonwalescentem w klasztorze S. Lorenzo.
Następnie na rok osiadł w Asyżu w klasztorze S. Elia (1960-1961), gdzie był tłumaczem.
Od 1961 roku związał się na wiele lat, bo aż do 1991 roku, z prowincją turyńską. Jako profesor prawa kanonicznego i bibliotekarz przebywał najpierw w Turynie (1961-1966), a następnie w Biella (1966-1976). W 1976 roku osiadł w Walperga, gdzie był spowiednikiem.
W 1991 roku postanowił powrócić do kraju i do prowincji. Musiał uzyskać polskie dokumenty, gdyż od wojny takich nie posiadał. Po sfinalizowaniu starań przybył dnia 22 września 1991 roku do Polski do Panewnik. Pomimo podeszłego wieku (76 lat) gorliwie oddał się pracy w archiwum prowincjalnym. Był także spowiednikiem.
We wrześniu 2000 roku nasza prowincja zaczęła obsługiwać klasztor prowincji Abruzzo w Pereto. O. Metody mając 85 lat pojechał z posługą do Pereto i przez 3 lata pomagał w konfesjonale.
We wrześniu 2003 roku powrócił do Panewnik.
Zmarł w swoim pokoju w obecności współbraci dnia 3 kwietnia 2008 roku o godz. 16.00.
Ojciec Metody Maksymilian Mocigemba przeżył 92 lata, w zakonie 73, w kapłaństwie 66.
Ceremonie pogrzebowe odbyły się w poniedziałek 7 kwietnia 2003 roku w Panewnikach przy licznym udziale współbraci. Eksportacji z kaplicy Szymona na Kalwarii do bazyliki przewodniczył proboszcz panewnicki o. Alan Rusek; Mszy świetej koncelebrowanej przewodniczył minister prowincjalny o. Ezdrasz Biesok; kazanie wygłosił o. Damian Szojda; a odprowadzenia na cmentarz dokonał gwardian panewnicki o. Dymitr Żeglin. Został pochowany na cmentarzu w Panewnikach.