Data śmierci: 03.02.1939
Zmarł w: Panewniki. Żył lat: 73, w Zakonie: 58, w kapłaństwie: 47.
Pochowany w: Katowice-Ligota.
- urodzony: 9.07.1865
- nowicjat: 19.10.1880
- profesja czasowa: 29.11.1881
- profesja uroczysta: 1.01.1885
- święcenia prezbiteratu: 15.08.1891
BIOGRAM
o. Wilhelm Bolesław Rogosz OFM, 1865-1939
O. Wilhelm Bolesław Rogosz urodził się 9.07.1865 w Wierzchu koło Głogówka w rodzinie Franciszka i Jadwigi z domu Grehlich.
Początkowo uczył się we Wrocławiu, ale przerwał naukę i przeniósł się do Holandii, gdzie wstąpił do Franciszkańskiego Niższego Seminarium Duchownego w Harreveld. Nowicjat rozpoczął 19.10.1880. Pierwszą profesję zakonną złożył 29.11.1881. Zapoznał się z rzemiosłem kowalstwa. Studia filozoficzno-teologiczne, przygotowujące do przyjęcia sakramentu kapłaństwa, odbywał w domach saksońskiej prowincji franciszkanów: Werl, Düsseldorf i Paderborn. Śluby wieczyste złożył 1.01.1885. Święcenia kapłańskie przyjął 15.08.1891 w katedrze w Paderborn z rąk miejscowego biskupa pomocniczego Augustyna Göckela.
Początkowo został skierowany do duszpasterstwa licznej społeczności polskich emigrantów w Nadrenii i Westfalii.
Po zniesieniu pruskich ograniczeń na Śląsku w 1887 przeniósł się na Górę św. Anny, gdzie głosił rekolekcje i misje, zdobywając szerokie uznanie jako kaznodzieja i spowiednik. W 1902 przybył do Panewnik koło Katowic, by zorganizować tam zakonne życie i rozpocząć budowę świątyni. Najpierw wzniósł Grotę Lourdzką, która szybko stała się popularnym miejscem kultu maryjnego, a następnie dzięki ofiarom lokalnych magnatów zbudowano imponującą świątynię i klasztor. Projekt był wielki, a budowa intensywna mimo trudności administracyjnych, politycznych i sporów o polskość placówki.
W 1908 świątynia została konsekrowana. O. Wilhelm pełnił funkcje przełożonego klasztoru, troszcząc się o jego rozwój, sprowadzając relikwie świętych i planując dalsze przedsięwzięcia. Po I wojnie światowej zaangażował się w odrodzenie zakonu na Śląsku i w Polsce, dbając o odrębność organizacyjną prowincji. W 1921 pomógł utworzyć komisariat panewnicki, a następnie w różnych klasztorach pełnił funkcje przełożonych, troszcząc się o życie duchowe i materialne wspólnot. W 1927 został mianowany komisarzem prowincji, a potem wizytatorem generalnym zakonników na Śląsku.
Jego działalność obejmowała m.in. budowę nowych obiektów, organizację rekolekcji, działalność duszpasterską i społeczną.
W ostatnich latach życia, jako kapelan sióstr zakonnych, powoli wycofał się z aktywności z powodu chorób. Zmarł 3.02.1939 w Panewnikach. Uważany był za osobę gorliwą, energiczną, pełną optymizmu i ducha oddania, ceniono go za pracowitość, punktualność i radość życia. Pozostawił po sobie pamięć jako wybitny duszpasterz i przyjaciel wiernych.
Żył 73 lata, w Zakonie 58, w kapłaństwie 47.