Data śmierci: 13.02.1932
Zmarł w: Panewniki. Żył lat: 74, w Zakonie: 56, w kapłaństwie: 48.
Pochowany w: Katowice-Ligota.
- urodzony: 23.11.1857
- nowicjat: 1875
- profesja czasowa: 8.12.1876
- profesja uroczysta: 25.12.1879
- święcenia prezbiteratu: 21.01.1884
BIOGRAM
o. Stanisław Franciszek Kraus OFM, 1857-1932
O. Stanisław Franciszek Kraus urodził się 23.11.1857 w Pyskowicach (wówczas Peiskretscham) w rodzinie Jana i Marii Fay. W rodzinnym mieście rozpoczął naukę w szkole powszechnej, którą od 1872 kontynuował w kolegium franciszkańskim na Górze św. Anny.
Gdy zlikwidowano tę szkołę w 1875 przeniósł się do Harrenveld w Holandii gdzie wstąpił do nowicjatu prowincji Św. Krzyża w Saksonii. Tam 8.12.1876 złożył pierwszą profesję. Następnie, w Verviers w Belgii, uzupełniał wykształcenie humanistyczne. W 1879 w Beezel, w Holandii, podjął studia filozofii. Uroczystą profesję złożył 25.12.1879. Studia teologiczne od 1881 odbywał w Kirchrat i Simpelveld, gdzie wreszcie 21.01.1884 przyjął święcenia kapłańskie.
Po egzaminach jurysdykcyjnych w Maastricht, wobec niemożności powrotu na Śląsk, udał się do Rzymu. Tam zdecydował o wyborze Ziemi Świętej jako swojej misji.
Po krótkim pobycie w jerozolimskim klasztorze San Salvatore został skierowany przez władze kustodialne do Aleppo na kurs arabskiego. Podjął duszpasterstwo w Egipcie, najpierw w Damietcie (1887-1891) gdzie był kierownikiem dwóch szkół, męskiej i żeńskiej, a następnie w Aleksandrii przy kościele św. Antoniego (1891-1892) gdzie był jednocześnie oficjalnym kaznodzieją katedralnym języka arabskiego. W latach 1893-1897 przebywał w Nazarecie, ponownie kierując dwiema szkołami. W tym miejscu więcej udzielał się także pielgrzymom polskim, niemieckim i francuskim.
W 1897, dotknięty porażeniem słonecznym, częściowo sparaliżowany wrócił do Europy gdzie leczył się w Grazu i Aachen.
Na wieść o tworzeniu się od nowa struktur zakonnych na Śląsku, bez wahania przybył do komisariatu wrocławskiego św. Jadwigi włączając się w pracę duszpasterską ale przede wszystkim jako nauczyciel młodzieży. W latach 1902-1908 był lektorem francuskiego i włoskiego w niższym seminarium duchownym we Wrocławiu-Karłowicach.
Nie opuszczało go jednak powołanie misyjne. Ponownie postanowił udać się do Ziemi Świętej. Gdy przybył tam w 1908 został najpierw gwardianem klasztoru Przemienienia Pańskiego na górze Tabor (1908-1909), a następnie przebywał w Nazarecie (1909-1910) i w Betlejem (1910-1911). Niestety i ten pobyt zakończył się chorobą. Tym razem zaatakowała go silna malaria, przeciw której nie miał już odporności.
Powróciwszy na Śląsk został skierowany do Borek Wielkich (1911-1915), a następnie do Nysy (1915-1919), na Górę św Anny (1918-1921), ponownie do Nysy (1921-1923) i w końcu w 1921 do Panewnik.
Po plebiscycie o. Stanisław zgłosił się do komisariatu panewnickiego i następnie do polskiej prowincji, której klasztor panewnicki stał się główną siedzibą. Tu także udzielał się jako lektor francuskiego w kolegium serafickim, które istniało tu w latach 1922-29.
Stolica Apostolska nadała mu bardzo zaszczytny wówczas tytuł Misjonarza Apostolskiego.
O. Stanisław zmarł w Panewnikach 13.02.1932 i tu został pochowany.
Żył 74 lata, w Zakonie 56, w kapłaństwie 48.